BREAKING GLASS

Brian Gibson je bio britanski profesionalac koji je režirao najrazličitije stvari ali ono za šta se na kraju naročito specijalizovao bili su muzički filmovi, biografski ili fikcionalni parabiografski radovi o muzičarima. To je bilo komplementarno sa njegovim aktivnim radom u pionirskim danima muzičkog video klipa.

BREAKING GLAS je njegov rani bioskopski rad iz Velike Britanije u kom je prikazao uspon mlade art rockerke ili punkerke koja kreće od nekog pub nivoa nastupa i postaje zvezda koja puni hale.

Na tom putu postoje razni koraci, borbe, dileme, neuspesi, reakcije na propast ali i kasnije na uspeh i slavu, i tu Gibson manje-više po vlastitom scenariju ide utabanim putem.

Ono što je ključ filma i ono zbog čega je na neki način vredniji danas nego kad je izašao jeste u stvari slika Britanije gde su na ulicama još uvek ne samo ljubitelji punka već i skinhedi koji se sa njima obračunavaju i gde je moguće imati gažu u pubu posle nastupa nekog RAC benda, a pored scene naslediti i njihovu publiku koja nije nužno zadovoljna.

Glavnu ulogu igra Hazel O'Connor koja je imala nekakvu i glumačku i muzičku karijeru, i prateći album uz ovaj film je bio njen muzički debi, negde na liniji Lene Lovich, samo mnogo više programski i rekao bih ne naročito samostalan mimo filma.

Gibsonov rediteljski postupak je energičan, sa spojem britanske škole realizma i diskretnih intervencija iz domena estetike video klipa. Svet koji prikazuje je uglavnom uverljiv, čak i kada ode u fazu osude otuđenosti glavne junakinje od realnosti, i kada postaje hiperstilizovana diva koja nema više veze sa onom punk heroinom sa početka.

Sve su to rešenja koja žive kroz ovu A STAR IS BORN tradiciju, i ono što kanališe Hazel O'Connor ovde srećemo kasnije kod Lady Gage recimo u Bradley Cooperovoj ekranizaciji ove priče. S tim što mislim da je BREAKING GLASS ipak snažnija vremenska kapsula od tog, inače solidnog filma.

* * * / * * * *